فناوري عمده ترين عامل پيشرفت در جهان كنوني است و دستيابي به توسعه مطلوب، در گرو استفاده از ظرفيت هاي فناورانه در فرآيند تحولات علمي و اقتصادي جهاني مي باشد.
بر اساس سند چشم انداز بيست ساله توسعه، اقتصاد كشور تا سال 1404 مبتني بر دانش خواهد بود كه زيربناي آن، توليدات و صنعت دانش بنيان است كه تحقق اين امر در گروي ايجاد و تاسيس شركت هاي دانش بنياني است كه از مراكز آموزشي و دانشگاه ها فارغ التحصيل شده باشند .
تحقق رقابت پذيري در پژوهش يكي از اقدامات ضروري در اين راستا به شمار مي‌رود كه بايد با حمايت از تاسيس شركت‌هاي دانش بنيان توسط بخش غير دولتي و تعاوني و مشاركت آنها در توليد علم كشور انجام پذيرد .بر اساس تجربه جهاني، پارك هاي علم و فناوري به عنوان بستر و ساختاري كليدي و با اهميت براي دستيابي به توسعه علمي و فناوري در كشورهاي گوناگون شناخته و به كار گرفته شده اند. پارك علم و فناوري دانشگاه تهران، به منظور تبديل دانش به ثروت، تجاري سازي دستاوردهاي پژوهشي و ايجاد شبكه فناوري بين صنعت و دانشگاه از طريق ارائه خدمات متناسب در هر حوزه ايجاد شده است. اين مهم با تكيه بر ظرفيت ها و توانمندي هاي دانشگاه تهران و پارك و در راستاي انتقال و آفرينش فناوري، ارتقاء فرهنگ نوآوري در كشور و ارتقاء تعاملات بين صنعت و دانشگاه صورت مي پذيرد .